صورت فلکی جبار🌌

صورت فلکی جبّار (Orion)، معروف به شکارچی، بدون شک یکی از چشمگیرترین، شناختهشدهترین و آسانترین صورتهای فلکی برای رصد در آسمان شب است. این صورت فلکی به دلیل قرارگیری بر روی استوای سماوی، از هر دو نیمکره شمالی و جنوبی زمین قابل مشاهده است و نیمی از آن در نیمکره شمالی و نیمی در نیمکره جنوبی آسمان قرار دارد. جبار با مساحتی حدود ۵۹۴ درجه مربع، میزبان تعداد بسیار زیادی ستاره درخشان است که شکل کلی آن را شبیه به یک شکارچی با کمربند و شمشیر متمایز کرده است. ⭐ ستارگان برجسته جبار میزبان دو ستاره از درخشانترین ستارگان آسمان است که در دو سوی مخالف کمربند آن قرار دارند: · ابطالجوزا (Betelgeuse): یک اَبَرغول سرخ و یکی از بزرگترین ستارههای شناختهشده است. قطر آن حدود ۸۰۰ برابر قطر خورشید است و اگر در جای خورشید قرار میگرفت، مدار سیارات عطارد، زهره، زمین و مریخ را در بر میگرفت. این ستاره به دلیل تغییرات دورهای در قطر و روشناییاش بسیار مورد توجه است و نخستین ستارهای بود که قطر آن با استفاده از تداخلسنجی اندازهگیری شد. ابطالجوزا شانه راست شکارچی را تشکیل میدهد. · رجل الجبار (Rigel): یک ابرغول آبی-سفید بسیار داغ و درخشان که به عنوان هفتمین ستاره پرنور آسمان شب شناخته میشود. این ستاره در واقع درخشانترین ستاره کهکشان راه شیری از نظر قدر مطلق است و اگر در فاصله خورشید از زمین قرار داشت، ۲۱,۰۰۰ برابر درخشانتر از خورشید به نظر میرسید. رجل الجبار پای شکارچی را نشان میدهد. 💫 کمربند و شمشیر جبار · کمربند جبار: سه ستاره درخشان و نزدیک به هم به نامهای آلنیتاک (Alnitak)، آلنیلام (Alnilam) و مینتاکا (Mintaka) که در یک خط راست قرار گرفتهاند، کمربند معروف شکارچی را میسازند. این کمربند کلید اصلی یافتن این صورت فلکی در آسمان است. · شمشیر جبار: در زیر کمربند، سه ستاره کمنورتر به صورت عمودی قرار دارند که شمشیر شکارچی را تداعی میکنند. در میانه این شمشیر، سحابی جبار (M42) قرار دارد که با چشم غیرمسلح به صورت یک لکه مهآلود محو دیده میشود. 🌌 گنجینههای ژرفای آسمان (سحابیها) صورت فلکی جبار یکی از فعالترین مناطق ستارهزایی در کهکشان راه شیری است و میزبان سحابیهای متعددی است: سحابی جبار (M42): درخشانترین سحابی گازی آسمان که به عنوان "پرورشگاه ستارهای" شناخته میشود. این سحابی عظیم از گازهایی مانند هیدروژن، اکسیژن و گوگرد تشکیل شده و نور آن عمدتاً ناشی از تابش ستارگان داغ و جوان خوشه ذوزنقه (Trapezium) در مرکز آن است. فاصله آن از زمین حدود ۱۵۰۰ سال نوری و وسعت آن تقریباً ۴۰ سال نوری است. · سحابی سر اسب (Barnard 33): یک سحابی تاریک معروف در فاصله ۱۵۰۰ سال نوری از ما که به شکل سر یک اسب دیده میشود. این سحابی در واقع ابری از غبار تیره است که در برابر پسزمینه درخشانتر گازها به این شکل خودنمایی میکند. · سحابی شعله (NGC 2024): سحابی درخشانی در نزدیکی ستاره آلنیتاک که نور آن ناشی از تابش پرانرژی فرابنفش این ستاره است. 🔭 راهنمای رصد · بهترین زمان: جبار صورت فلکی اصلی آسمان زمستان است. در هر دو نیمکره، بهترین زمان رصد آن از اواخر پاییز تا اواخر زمستان (حدوداً از آذر تا فروردین) است. · نحوه یافتن: جستجوی آسانترین راه یافتن جبار، پیدا کردن سه ستاره همردیف کمربند آن در آسمان است. این صورت فلکی در شبهای زمستان در بخش جنوبی-شرقی آسمان و در ارتفاع مناسبی قرار میگیرد. · ابزار رصد: · چشم غیرمسلح: کمربند، شمشیر و ستارگان اصلی مانند ابطالجوزا و رجل الجبار به راحتی با چشم دیده میشوند.